Roztwory glebowe

Skażone roztwory glebowe powodują w procesie osmozy zatruwanie organizmów roślin. Przez aparaty szparkowe, przetchlinki i skórę, dostają się do roślin toksyny. Roślinom szkodzą one bezpośrednio powodując poparzenia, zwłaszcza organów ostatniego sezonu wegetacyjnego (liście, pędy, przylistki, skórka itp.), oraz pośrednio kumulując się w metabolitach i tkankach. Wiadomo, że drzewa pochłaniają toksyny wytwarzane przez pojazdy mechaniczne, toteż gałęzie drzew, zwłaszcza iglastych, rosnących przy szlakach komunikacyjnych są dziwnie powyginane. Zawartość toksyn w roślinach przy szosach jest na ogół niepokojąco wysoka. Produkcja tlenku molekularnego i „wychwytywanie" toksyn z atmosfery i gleby określają niejako pozycję lasów i zadrzewień w środowisku. Lasy i zadrzewienia ponadto mają wpływ na klimat, zwłaszcza osłabiając siłę wiatrów zmniejszają tempo parowania gleb, a więc przyczyniają się do zachowania ich wilgotności. Wskutek tego na optymalnie zadrzewionych i zalesionych obszarach — jak wykazują badania Zakładu Polskiej Akademii Nauk w Turwi — wyższe są plony zbóż jarych o około 12%, zbóż ozimych o około 8%, a roślin motylkowych o około 5%.
System reklamy Test